Przejdź do treści

Interpretacja Ministerstwa Zdrowia w sprawie organizowania przyjęć (komunie, wesela, konsolacje, urodziny etc.) w lokalach gastronomicznych

Interpretacja Ministerstwa Zdrowia w sprawie organizowania przyjęć (komunie, wesela, konsolacje, urodziny etc.) w lokalach gastronomicznych

Zgodnie § 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 maja 2020r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii
(Dz. U. poz. 878), dalej jako „rozporządzenie”, wg stanu na dzień 18 maja br.

zakazane jest:

  1. Organizowanie zgromadzeń w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. – Prawo o zgromadzeniach (Dz. U. z 2019 r. poz. 631);
  2. innych niż określone w pkt 1 zgromadzeń organizowanych w ramach działalności kościołów i innych związków wyznaniowych oraz imprez, spotkań i zebrań niezależnie od ich rodzaju, z wyłączeniem spotkań
    a) danej osoby z jej osobami najbliższymi w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1950 i 2128 oraz z 2020 r. poz. 568 i 875) lub z osobami najbliższymi osobie, z którą pozostaje we wspólnym pożyciu,
    b) 2 osób.

Ograniczenia, o którym mowa w pkt 2, nie stosuje się do spotkań i zebrań związanych z wykonywaniem czynności zawodowych lub zadań służbowych, lub pozarolniczej działalności gospodarczej, lub prowadzeniem działalności rolniczej lub prac w gospodarstwie rolnym, a także związanych z działalnością organizacji pozarządowych, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 688, 1570 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 284), oraz organizacją i przeprowadzaniem egzaminów określonych w przepisach odrębnych.

Tak więc jedyną możliwością organizacji wskazanych przedsięwzięć (przyjęcia weselne, komunijne, konsolacyjne, urodziny, etc.), jest jego przeprowadzenie tylko dla najbliższej rodziny, z zachowaniem innych obostrzeń obowiązujących lokale gastronomiczne.

Do osób najbliższych (wg definicji z kodeksu karnego) zalicza się małżonków, wstępnych (rodzice, dziadkowie), zstępnych (dzieci, wnuki), rodzeństwo, powinowatych w tej samej linii lub stopniu (krewni małżonka), osoba pozostająca w stosunku przysposobienia (adopcji) oraz jej małżonek, jak również osoba pozostająca we wspólnym pożyciu. Zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z 25 lutego 2016 r. (sygn. akt I K&P 20/15) zwrot „osoba pozostająca we wspólnym pożyciu”, określa osobę, która pozostaje z inną osobą w takiej relacji faktycznej, w której pomiędzy nimi istnieją jednocześnie więzi duchowe (emocjonalne), fizyczne lub gospodarcze (wspólne gospodarstwo domowe). Ustalenie istnienia takiej relacji, tj. „pozostawania we wspólnym pożyciu”, jest możliwe także wtedy, gdy brak określonego rodzaju więzi jest obiektywnie usprawiedliwiony. Odmienność płci osób pozostających w takiej relacji nie jest warunkiem uznania ich za pozostających we wspólnym pożyciu w rozumieniu art. 115 § 11 k.k.

Wykluczony w takim spotkaniu jest zatem udział dalszej rodziny, w tym rodzeństwa stryjecznego, ciotecznego itp., chyba, że wszyscy łącznie mieszkają razem (kontakt i tak odbywa się z racji wspólnego mieszkania) oraz rodziców chrzestnych, o ile nie należą do ww. kręgu osób najbliższych, jak również przyjaciół, znajomych, współpracowników z pracy itd.

Wróć